Trektocht naar de Mae Yen-waterval, Pai

Waar de trektocht begint

Gebruik deze pin voor het begin van de wandeling: 19.361959, 98.462386.

Daar parkeren de mensen, zo’n 3,6 km (zo’n 10 tot 15 minuten met de scooter) ten oosten van Nolo Hub Pai. Het laatste stuk naar de parkeerplek is een hobbelige onverharde weg, niets voor een beginnende rijder. Heb je geen zin in het onverharde stuk, parkeer dan waar het asfalt ophoudt en loop de extra 20 minuten naar het beginpunt.

Navigeer naar de pin van het beginpunt, niet naar de waterval zelf en ook niet naar Wat Phra That Mae Yen (de Witte Boeddha). De tempel ligt boven hetzelfde dorp en draagt ook de naam Mae Yen, maar het is een heel ander uitje.

Aan deze kant van het dorp is bijna alles naar het water genoemd. Mae Yen betekent “koele rivier”: แม่ (mae) vóór de naam van een stroom is kort voor แม่น้ำ (mae nam, rivier), en เย็น (yen) betekent koel. Sommige reisblogs vertalen het letterlijk als “koele moeder”, en dat klopt niet. Het dorp Ban Mae Yen, de tempel met de Witte Boeddha erboven en de waterval (น้ำตกแม่เย็น) zijn allemaal naar de beek genoemd.

De waterval ligt binnen Nationaal Park Huai Nam Dang, het onderste deel van de route niet. Bij het begin staat geen vast kaartjesloket, dus meestal is de wandeling gratis, maar soms zetten parkwachters een klaptafel neer bij het beginpunt en innen ze de parkentree van 300 baht voor buitenlanders. Neem dat geld voor de zekerheid contant mee.

Hoe de wandeling is

Het eerste stuk gaat door open landbouwgrond en boomgaarden, daarna gaat het pad het bos in en komt het bij de beek uit. Vanaf daar hoort het water bij de route: reken erop dat je zo’n 30 tot 40 keer oversteekt op de heenweg, en 30 tot 40 keer op de terugweg. Het precieze aantal verschilt door het jaar, omdat de regen in elk seizoen de grindbanken verlegt.

Binnen de eerste 20 minuten zijn je voeten doorweekt, en ze blijven de hele dag nat. Draag trailschoenen of stevige wandelsandalen met goed profiel, waar je ook nat nog urenlang prettig op loopt. Slippers zijn een slecht idee op gladde rivierstenen en op de steile klim over aarde aan het eind.

De eerste 5 km stijgt de dalbodem zo geleidelijk dat het bijna vlak voelt. Op de laatste 1 tot 1,5 km verlaat het pad de beekbedding en klimt het steil over een beboste uitloper, om daarna af te dalen naar de poel onder de waterval. Let dus goed op waar het pad omhoog afbuigt, in plaats van eindeloos het water te blijven volgen.

Die laatste klim is een van de drie plekken waar wandelaars het pad kwijtraken:

• De eerste 1,5 km: het pad slingert door boomgaarden en langs irrigatiesloten, met landbouwpaadjes die alle kanten op aftakken, dus je raakt de hoofdstroom al vroeg makkelijk kwijt.
• Na zo’n 3,8 km: vanuit het noorden komt een droog, rotsig zijravijn uit dat bijna precies op de hoofdbedding lijkt.
• De laatste 1 tot 1,5 km: waar het pad het water verlaat en steil de oever op klimt, over de uitloper.

Ken je de route niet, sla dan voordat je uit Pai vertrekt een opgenomen track van de Mae Yen-route op in een outdoor-navigatie-app, of ga met iemand die hem al eens gelopen heeft. Een gewone offline download van Google Maps brengt je naar de parkeerpin, maar laat niets meer zien zodra je onder het bladerdak loopt.

Bij de waterval

Mae Yen valt zo’n 30 meter langs een hoge rotswand naar beneden, in de poel eronder. Neem lunch mee en gun jezelf de tijd om even te zitten als je aankomt: na drie uur door de rivier is er geen reden om meteen terug te haasten. Zwemmen kan als de poel en de stroming rustig zijn, maar beoordeel het water zoals je het aantreft.

Twee dingen verrassen mensen die alleen lijstjes op blogs hebben gelezen: het water is echt koud, en de poel is ondiep. Een paar gidsen online beweren dat Mae Yen door warmwaterbronnen wordt gevoed, waarschijnlijk verward met andere plekken in Nationaal Park Huai Nam Dang, maar aan deze beek liggen geen warmwaterbronnen. En omdat het harde gesteente hier nauwelijks slijt, terwijl de beek steeds zand en grind uit de heuvels aanvoert, raakt het bekken sneller vol dan het vallende water het kan uitschuren.

Bij de waterval zijn geen eetkraampjes, prullenbakken of toiletten. Kijk op de klok voordat je gaat lunchen: begin uiterlijk om 14.00 uur aan de terugweg vanaf de waterval. Die 6 tot 7 uur is puur looptijd, je pauze boven komt erbij, en je wilt niet in het donker de steile uitloper afdalen of je een weg zoeken door 30 rivierovergangen.

Wanneer je gaat, en wanneer je omkeert

November tot en met januari, de koele, droge maanden vlak na de regen, geven je meestal de makkelijkste oversteken, mild wandelweer en een waterval die gestaag stroomt.

In het regenseizoen (half mei tot half oktober) is de waterval krachtiger, maar door zware regen kan een oversteek tot je enkels er een worden waar je niet aan moet beginnen. Omdat het stroomgebied hogerop uit steile rotsen en een dunne bodem bestaat, kan een onweersbui stroomopwaarts in de heuvels het water door het dal laten razen, ook als de lucht boven Pai helder lijkt.

Houd de beek in de gaten zodra je loopt. Binnen een uur na zware regen in de bergen kan hij 1,5 tot 2,5 meter stijgen, en in de smallere delen van het dal kun je niet langs de zijkanten omhoog weg. Begint het water te stijgen of wordt het bruin en modderig, keer dan meteen om. Vuistregel: sta je tot je middel in het water, dan zit je naast de route of had je er niet moeten zijn.

In het brandseizoen (ongeveer maart tot mei) hangt er nevel in het dal, en parkwachters van het nationaal park kunnen bospaden sluiten vanwege brandgevaar. Vraag het ons bij de receptie voordat je vertrekt; is de route dicht of staat de beek hoog, bewaar Mae Yen dan voor een andere dag.

Wat je meeneemt, en je afmelden bij de receptie

Neem minstens 2 liter drinkwater per persoon mee, een stevige lunch en snacks voor een hele dag wandelen, insectenspray, zwemkleding en een drybag voor je telefoon en waardevolle spullen. Voorbij het beginpunt zijn er geen winkels, prullenbakken of toiletten, dus neem al je afval weer mee terug.

Loop Mae Yen niet alleen, en vertel de receptie waar je heen gaat en wanneer je terug denkt te zijn. In het dal heb je geen bereik, dus iemand in het hostel inlichten is de enige manier waarop iemand weet dat je te laat bent. Ben je niet terug op de tijd die je had doorgegeven, dan nemen we contact op met Pai Rescue en de toeristenpolitie.

Mae Yen of Hua Chang, en de makkelijkere watervallen van Pai

Lijkt een wandeling door een junglerivier je wat, maar wil je niet je hele dag kwijt zijn aan een tocht van 6 tot 7 uur, kijk dan naar de Hua Chang-waterval. Daar heb je hetzelfde wilde gevoel van steeds de rivier oversteken, 16 tot 22 keer heen en terug elk, naar een koude poel onder een rotswand in de vorm van een olifant, in een veel beter te doen 3 tot 4 uur lopen.

Heb je liever helemaal geen natte schoenen en geen gezoek langs de rivier, ga dan naar het zuiden, de koele rotskloof in bij de Pam Bok-waterval, of breng een middag door op de natuurlijke rotsglijbanen bij de Mor Pang-waterval. In onze gids over de watervallen van Pai zet je ze alle vier naast elkaar.

Snelle antwoorden